Ozona Raspberry Fresh & Fruity. Takie pudełko leży właśnie przede mną, jednak moja przygoda z tą tabaką nie zaczęła się w tym, czy tamtym roku. Dawno temu udało mi się poprzez uprzejmość znajomego dostać w swoje łapki ten wyrób sprowadzony z Czech. Były to czasy, kiedy przez mój nos przeszło niewiele aromatów i moim pierwszym wrażeniem był niesamowity zachwyt i niemożność oderwania się od niej. Czy słusznie i jak potoczyła się wtedy i teraz moja znajomość z tą panią napiszę dalej, teraz przejdźmy do całej otoczki.
Pierwszą rzeczą, jaką muszę opisać, jest opakowanie. Wśród okrągłych ozon widziałem na żywo tę, miętową, pomarańczową, mentolową z angielskiego, w internecie dodatkowo także resztę i moim zdaniem szata graficzna jest najciekawsza i najładniejsza. Dość stylowe, metalowe opakowanie prezentuje się o wiele lepiej niż przeciętna plastikowa tabakierka. Sam sposób otwierania jest naprawdę wygodny i nie pamiętam, by którekolwiek z tych owalnych puzderek mi się otworzyło i wysypało podczas przenoszenia.
Aromat z opakowania jest dość ciekawy. Może mój egzemplarz trochę już przeleżał i dlatego minimalnie wyczuwam tytoń pokryty solidną dawką likieru malinowego. Tabaka jest wilgotna, średnio zmielona, czyli typowa dla tej firmy.
Co do aromatu, wróćmy może do mojej pierwszej przygody i pierwotnego z opakowań tego wyrobu, który udało mi się skosztować. Byłem zachwycony, ukontentowany, rzygający wręcz tęczą. Zażywałem ją prawie ciągle. Taki stan trwał dość... krótko, gdyż przeszyła mnie zabójcza słodkość tego wyrobu. Potem zażywałem ją już rzadziej, a inne poznane aromaty pokazały mi, że mój zachwyt nie był wcale warty, ani też na miejscu. Ta sama firma pobiła siebie paroma wyrobami, jak np. Andechsem, Doppelaromą czy Pöschl’s Spearmintem. Jakiś czas temu powróciłem do tejże tabaki i od czasu do czasu ją zażyję, bo w takim okresie jest ona tego warta. A co nam oferuje w swej głębi? Najpierw czuć dość mocne pieczenie w nozdrzach, że nawet łezka potrafi spokojnie pociec po mym policzku. Napis na tabakierze nie kłamie, już na starcie uderza nas aromat malin i ogarnia nas chwilowe orzeźwienie. Aromat malin nie jest zły moim zdaniem. Nie powiedziałbym o nim, że bije chemią, jeżeli skupiamy się tylko na nim. Mentol zawarty w tej tabace(a jakże, przecież pan Alojzy i jego firma nie potrafiliby się bez niego obyć!) nie wydostaje się na pierwszy plan praktycznie w ogóle, a im dłużej aromat pozostaje z nami, tym coraz bardziej słabnie. Cieszy mnie to, bo ja aż tak wielkim fanem jego nie jestem, szczególnie w wyrobach Pöschla. Maliny jednak ciągle tworzą pierwsze tło razem z przesadną słodkością. Słodkość ta jest tak wielka, jakby polano je miodem. Ba! Wręcz utopiono, tyle że nie jest to miód a sama, niezidentyfikowana słodycz. Aromat towarzyszy nam dość długo, co jest zaletą, jednak nie zażyję jej dwa razy dziennie, bo się przesłodzę. Bo jedno muszę przyznać, tak wielka słodkość mi aż przeszkadza i trochę odrzuca. Przez to ta dość ciekawa tabaka wiele traci w moich oczach. Niezbyt, jak na tę firmę, rzucający się w nos mentol, smaczne maliny, a wszystko tak przesłodzone, że aż boli.
No i dwie sprawy związane z aromatem na sam koniec: tytoniu nie czuć w ogóle. Druga to kwaśność, która po opuszczeniu przez tabakę naszego nosa lekką mgiełką przeszkadza mi w życiu.
Ocena tego wyrobu jest dla mnie kłopotliwa, ponieważ pierwsze wrażenie zawsze mnie cieszy i skłania nawet do najwyższej oceny, by poczekać na dalsze doznania i uznania, że wyrób ten jest wyjątkowo średni. W takim wypadku nie pozostaje mi nic innego, jak wystawienie słabej czwórki. Powrócę do niej czasem, jednak na więcej Malinowa Ozona liczyć nie może. Od czasu do czasu polecam, na stałe - nie.
