Paul Gotard Cinnamon
Są takie chwile w życiu każdego tabaczarza, kiedy spotyka na swej drodze tabakę, której nie jest w stanie opisać. Bynajmniej nie dlatego, że jest porażony wspaniałością aromatu, co to, to nie. Po prostu jest banalnie prosta w konstrukcji. Cep przy niej wygląda niczym teleskop Hubble`a przy lupie. A zrecenzować trzeba.
Co prawda Cinnamon od Paula Gotarda, który jest przedmiotem tej recenzji, aż tak prosty w budowie nie jest, lecz nastręcza podobnych trudności w opisie. Powiem inaczej, całą tabakę można by ująć w dwóch lub trzech zdaniach, i w żaden sposób nie zaszkodzić jej tak skróconą formą. Ja jednakowoż postaram się użyć jak największej ilości słów, ot tak dla gimnastyki szarych komórek.
Pomijając standardową „radfordowską”tabakierę, pierwszą rzeczą, jaka rzuca się w oczy jest dość znaczne zmielenie tego produktu, a także mniejsza wilgotność w stosunku do większości wyrobów tej firmy, które, przypomnijmy, charakteryzują się raczej średnim zmieleniem i wilgotnością. Warto jednakże zaznaczyć, iż drobniejsze ziarno nie wpływa negatywnie na przyjemność zażywania.
Jeśli zaś chodzi o aromat, to muszę powiedzieć, iż tym razem perfekcjonistyczne podejście Paula do odwzorowywania aromatów przyniosło odwrotny skutek do oczekiwanego. Nie mogę powiedzieć, iż aromat jest zły, w końcu czujemy cynamon pełną gębą, a w nosie robi się ciepło na dłuższy okres czasu. Po prostu wieje nudą na całego. Cały czas jednostajnie w nosie panuje cynamon, nuta tytoniowa prawie w ogóle się nie przebija i tak przez dobre piętnaście minut.
Ta tabaka , oprócz samego aromatu cynamonu, nie ofiaruje tabaczarzowi żadnych nowych, ciekawych doznań. Nie uświadczymy tutaj dynamiczny przejść, harmonii aromatu, tajemniczości, niejednoznaczności, wielowarstwowości, czy doskonale zestawionych ze sobą sprzeczności. Cynamon przez kwadrans i już. Na całe szczęście firma uratowała swój honor doskonałym Aple Pie. Śmiem twierdzić, iż za tę cenę można znaleźć o wiele ciekawsze tabaki cynamonowe.