Apricot

Anno domini 2020. Polska. Trafiki we wszystkich województwach przeżywają nagłe oblężenie tabaczników. Importerzy dwoją się i troją, aby na czas dostarczyć deficytowe towary. Francuskie manufaktury nie nadążają z produkcją. Dynamiczny rozwój firmy Paul Gotard Snuff doprowadza do zachwiania światowego obrotu tabaką. Na zachodzie firma Pöschl Tabak GmbH & Co. KG ogłasza swoją upadłość, a ostatnie partie Gawitha osiągają rekordowe ceny we wszystkich serwisach aukcyjnych. Dholakia Tobacco próbuje ratować niemieckie manufaktury wykupując… Ale cofnijmy się nieco w czasie.

Polska, dwanaście lat przed krachem. Tabacznicy z pewną dozą podejrzliwości podchodzą do nowych tabak na rodzimym rynku. Dziesięciogramowe puszki z wizerunkiem podstarzałego francuza budzą wiele emocji.. Serwis Top25Snuff, będący protoplastą Światowej Organizacji na Rzecz Rekultywacji Kultury Tabacznej (WOFRoTC), odnotowuje ogromną ilość pozytywnych opinii na temat wyrobów firmy Paul Gotard.

Bydgoszcz, 12 Lutego 2009. Tabacznik znany pod pseudonimem Jelcyn wychodzi z lokalnej trafiki niosąc w kieszeni tabakierkę od Paula Gotarda. „Czyżby dzisiaj był mój szczęśliwy dzień?” szepcze do siebie spoglądając na napis: „Apricot”. W swoim mieszkaniu odwija zabezpieczającą banderolkę, będąc mile zaskoczonym szczelnością, jaką ona zapewnia. Otwiera tabakierę i zbliża ją do nosa. Krzywi się, gdyż poczuł zapach amoniaku, który w jego osobistym mniemaniu nie należy do najbardziej pożądanych aromatów w tabace. Z uwagą przygląda się jasnobrązowemu proszkowi. Lekki uśmiech wykwita na twarzy dwudziestolatka. Jego przypuszczenia okazały się słuszne. Po widoku mozaiki jasnych i ciemnych ziarenek orientuje się, że oto trzyma w ręku mieszankę kilku gatunków tytoniu. Nie zastanawiając się dłużej macza palce w tabakierze. Pomimo drobnego zmielenia, tabaka miło chrzęści pomiędzy opuszkami. „Średnio wilgotna, taką lubię najbardziej” - mówi. Przykłada pył do nosa i bierze wdech. Przez ułamek sekundy na jego twarzy gości grymas bólu, który momentalnie przechodzi w zdziwienie i konsternacje. „Cóż to za ustrojstwo?” – pyta sam siebie. Dla pewności bierze kolejną porcje. „No, tak już lepiej” – mruczy z zadowoleniem pod nosem. Delikatny, mleczno-morelowy aromat wypełnia nozdrza młodego tabacznika. Uśmiecha się do swoich myśli. „Trzeba będzie zagadać z panią sprzedawczynią, żeby sprowadziła więcej tych nowych tabak” – mówi, w zadumie głaszcząc kota. Nie wie jeszcze, że jego postanowienie pociągnie za sobą tak dalekosiężne i opłakane skutki.