Wnuczku, porozmawiajmy o przemijaniu
Wnuczku, stary już jestem. Niewiele razem rozmawiamy, niewiele Ci o mnie opowiadałem. Miałem w życiu pasje, wiesz? Niektóre były chwilowe, jak zbieranie kart telefonicznych czy fascynacja horoskopem, ale niektóre zostały mi do dzisiaj. Khe, khe khe. Chodź, pokażę Ci coś. Widzisz tę szkatułkę? Tu zbieram moje małe skarby już kilkadziesiąt dobrych lat, khe, khe. Oj, tyle tego, że zawsze mi się wysypują, jak otwieram ją. Patrz na tego wąsacza, takie oto kiedyś tabakierki robili! O, tak, a to stara wersja tabaki Red Bull, jeszcze 7-gramowa. A co tam masz w ręku? Oo, no proszę, widzisz mój drogi, są pewne wyroby, które przetrwały do dzisiaj, a były takie, które były od początku skazane na chwilowe istnienie. Taak, zacna to inicjatywa była, wykonać tabaki mające przedstawiać charakterystyczne polskie smaki i rejony. Firma Synchro się postarała, nieprawdaż? Pamiętam to jak dzisiaj, to była pierwsza z całej serii, jaka do mnie trafiła. Khe, kheeee. Oj, przepraszam wnuczku, ale życie zebrało na moim ciele niemałe żniwa. To pewnie przez ten miejski smog! Khe, khe, khe...
O czym mówiłem? Ach, tak, Obniżenie Węgrowskie. Etykieta im się udała. Zdjęcie tejże chaty jest w miarę dobrej jakości, pomimo tego, że sama naklejka się lekko zatarła. O, zobacz, nawet nadal suwak chodzi, a myślałem, że to już nie ma szans. Tak, wygodne było to otwieranie, choć pamiętam, że trochę tabaki raz straciłem, gdyż mi się owe puzderko otworzyło. Że co? Że nie wiesz, co to oznacza? Puzderko to pudełko takie, ale ładniej nazwane. Ach, no tak, Ty to teraz w boksiku trzymasz rzeczy... Khe, ale wracając, to trzeba przyznać, że tabakierka była wygodna i ładna w użyciu. Nawet tył im wyszedł niezgorszy, co patrząc np. na tę i tę, widzisz, nie zawsze było dopracowane. Kheeee, kheee, kheeee...
Och, znów przepraszam. Ale żebyś, dziecko, wiedział, jak ona intensywnie pachniała jeszcze z pudełka! Aż trzymałem ją osobno od innych posiadanych wtedy tabak, by mi nie zniekształciła ich aromatów. Był to taki leśny, kwaśny z lekka zapach, ach, jak wspominam sobie ją... O ile dobrze pamiętam, była nawet, nawet wilgotna w swojej formie, średnio i równomiernie zmielona. Tak już wtedy umiano równo mielić. A koloru była zdrowo brązowego - ani za ciemna, ani za jasna. Akuratna, bym rzekł.
Ale żebyś wiedział jak smakowała! Trochę odbiór zakłócała dobrze wyczuwalna i silna mięta na samym początku. Tak, była dość dobra, dawała pierwotne uczucie większej mocy, niż w rzeczywistości sobą prezentowała, ale była dobrym początkiem. To, co radowało mnie w niej najbardziej, to jagodowy posmak. Mówię Ci, wnusiu, był zacny, khe. Nie był nachalny, taki bardziej delikatny, ale dający się odebrać jako naturalny w swojej formie. Mówię Ci, dziecko, jak wspaniale było wyjść po jakimś czasie na dwór i czuć lekko kwaskowy odcień owocu w swoich nozdrzach. A tak, musisz też wiedzieć, khe, khe, że ten posmak był długo wyczuwalny. Choć na gardle czuć ją było trochę jak perfumy. Dobry to był wyrób, szkoda, że tylko w edycji limitowanej, ale może też dlatego tak ją teraz wspominam...
Widzisz, dziecko, życie szybko przemija, a po niektórych rzeczach zostają same wspomnienia. Nie mam jak dać Ci jej spróbować, bo było tylko parę sztuk kiedyś. Moje życie też już powoli przemija, a więc niebawem zostanę tylko w Twoich wspomnieniach. A pamiętaj, ich nikt Ci nie odbierze!
A zobacz tę tutaj, jaka pięk... Wnusiu, znudziłem Ciebie, że sobie idziesz? Cóż, dzisiejsza młodzież nie chce pochylić się nad przeszłością... Khe, khe, kheeee...
