Lemon Grove

Jakiś czas temu toczyła się na forum TOP25 Snuff gorąca dyskusja dotycząca gatunku SP, która niczego nie rozstrzygnęła. Nie ma jednoznacznej definicji tej grupy tabak, według której można by ocenić przynależność gatunkową danego produktu. Niby każdy tabaczarz z jako takim doświadczeniem wie, co to jest SP ale trudno o doprecyzowanie pojęcia. Zwłaszcza, gdy pojawiają się takie wariacje jak Lemon Grove. SP kojarzy się zapewne większości z nas z drobno mielonymi tabakami o dominującym aromacie tytoniu przyprawionego lekko cytrusami. No, ale ile tych cytrusów i jakich, aby można było mówić jeszcze o SP, a nie o tabace owocowej? Tego nikt nie jest w stanie wyjaśnić. Producent, Wilsons & Co. nie zaliczył Lemon Grove do grona swoich produktów z rodzaju SP. Ja będę trzymał się swojej intuicji i tego co mi nos podpowiada. Nie rozstrzygając zawiłych sporów, będę traktował Lemon Grove jako SP. Może i modernistyczną, ale jednak.

Elegancka, pięciogramowa puszeczka WoSa kryje w sobie bardzo drobno zmielony proszek, o jednolitej fakturze i barwie szlachetnego brązu. Jak zwykle nasypany "z górką", co przy tak drobnym zmieleniu i śladowej wilgotności skutkuje utratą niewielkiej ilości tabaki przy każdym otwarciu. Dostaje się ona w każdą szparę między wieczkiem a denkiem i nawet teraz, gdy prawie opróżniłem opakowanie, minimalne ilości usypują się przy otwieraniu.

Delikatny aromat składa się z zapachu zarówno tytoniu jak i cytryny. Bardzo zachęcający i rozbudzający ciekawość. Jednak przy zażywaniu należy zachować cierpliwość i spokój. Przy zbyt szybkim i łapczywym zażywaniu może polecieć do gardła. Lemon Grove zmusiła mnie do doskonalenia umiejętności zażywania tabaki i podniosła poprzeczkę wyżej niż np. Best SP. Bardziej wymagające od niej okazały się jedynie tabaki indyjskie. W wielu SP (np. J&H Wilson Top Mill no 1) dodatek cytrusów jest ledwo wyczuwalny, jedynie podkreśla smak tytoniu. W Lemon Grove cytryna jest wyrazista i najsilniej wyczuwalna zaraz po zażyciu. Intensywność aromatu cytrynowego jest porównywalna lub nieco większa niż bergamotki z Toque Original. Z czasem słabnie, ale cały czas towarzyszy wytrawnemu wilsonowskiemu tytoniowi, nadając mu świeżości. Tytoń ten jest bardziej podobny do tego znanego mi z Fribourg & Treyer Kendal Brown, co w mojej opinii jest najlepszą rekomendacją. Lemon Grove jest jak tabaczny aperitif, wzmaga "głód" i chęć sięgnięcia po kolejną szczyptę. Nie męczy ani nie nudzi się. Doskonale nadaje się na długi wieczór z dużym kubkiem herbaty, przy którym można niespiesznie zażywać jedną małą szczyptę za drugą.

Lemon Grove jest tabaką dobrą ale nie genialną, nawet w gronie tabak jej podobnych. Czegoś jej brakuje. Za tajemniczą nazwą i kryje się prosta i dobra tabaka, która nie kryje żadnej tajemnicy w swoim wnętrzu. Nie daje nawet szansy na dreszczyk związany ze stopniowym odkrywaniem aromatów. Jeśli komuś na tym nie zależy niech doda 0,5 gwiazdki do mojej oceny.

Jest na tym szerokim świecie masa produktów tabaczanych. Jest masa produktów które są cenione mimo tego że nie zachwycają, są i produkty które zachwycają a mimo to pozostają w kącie czekając cierpliwie na swoją kolej która może nigdy nie nadejść. Jednym z tych produktów jest WoS: Lemon Grove. To właśnie ta tabaka stanie się przedmiotem moich dzisiejszych rozważań.
Słowem wstępu.
Nie będę opisywał w jaki sposób nabyłem tą tabakę. Nikogo to nie obchodzi, każdy ma swoje życie, złożenie zamówienia, oczekiwanie i tyle. Nic specjalnego.
Typowa aluminiowa WoSowska puszka 5-cio gramowa kryje w sobie coś więcej niż tabakę. Kryje w sobie aurę tajemniczości, aurę wstrzemięźliwości i cierpliwości. WoS jaki jest każdy widzi, zgrabna puszka ze ścierającą się etykietą i nasypaną aż po brzegi tabaką. Przy nawet najdelikatniejszej próbie otwarcie ucieka nam szczypta tejże tabaki.
Konsystencja i wygląd.
Tabaka sucha, tabaka typu SP, tabaka konserwatywna, posiadająca znikomą nutkę wilgotności, ta wilgotność jest naprawdę znikoma, niby jest. (a jak człowiek wszystko niby ma to zawsze chce więcej) I właśnie te "niby" jest kluczem do rozwiania wątpliwości narosłych wokół tej tabaki. Otóż jestem zdania że ten kto zechce wyczuć wilgoć wyczuję ją (Placebo! Czemu nie ?) Wilgotność a według mnie jej brak czyni z tej tabaki coś o czym nawet nie śni podstawka Poschla. Kolor brąz, jasny, pełny, szlachetny brąz, brak jakichkolwiek żyłek, pozłocistych elementów, czy grudek. Tabaka imponuje swą szlachetnością i jakością wykonania. W palcach czuć suchość objawiającą się brakiem grudek, pył. WoSowski, angielski, tradycyjny, konserwatywny, a może to i dobrze-pył. Tradycję wypada mieć własną i dla blenderów z Sharrow Mils wychodzi to nader dobrze.
Czyńcie honory Panowie Bracia, tabakiery w dłoń!
Tabaka po przybliżeniu do nosa daje wyraźnie odczuć w sobie to coś. Ta ekscytacja i zafascynowanie zapachem cytrusów. Jak napisał jeden z użytkowników coś w rodzaju, "[...] Tym razem postawiono na uwypuklenie akcentów cytrynowych nad tytoniowymi. Pomysł dobry, gorzej z wykonaniem [...]" Podzielam jego opinię, cytrusy panują zdecydowanie w pierwszych początkowych łapczywych (i nie bójmy się tego słowa) zachłyśnięciach tabaką. Istna skórka z cytryny, raj dla fanów owoców cytrusowych, coś co jest obowiązkiem dla niektórych i straceniem dla pozostałych. Nie ma wyjątku. Albo się lubi cytrusy albo nie. Jesteś za albo przeciw- głosów wstrzymujących nie ma. A żeby do głosowania przystąpić WoS: Lemon Grove. Tak niewiele, a uwierz, nie jedno może się zmienić. Po skosztowaniu leci do gardła, uczucie jakie zna każdy i tyle jest tych uczuć ile historii z nimi związanych, pył jak to pył do gardła leci. Ale kiedy opanujemy już tą technikę zażywanie czegoś takiego będzie istną błogostanem dla naszych nozdrzy. Niczym pierwszy samochód dla 18-19latka, niczym zagranie na gitarze Nothing Else Matters kultowego zespołu Metallica, pierwszy pocałunek z dziewczyną marzeń. Tak to jest to o co warto walczyć. Coś co będziemy wspominać tak a nie inaczej jest kluczem do spełnienia się. Zawsze znajdzie się jednak ktoś kto nie umie zachować swoich przemyśleń dla siebie i zechce nas gnoić. Warto walczyć i bronić swych racji. Nikt nie poda nam niczego na srebrnej tacy. Zaraz zaraz, przecież zaraz ktoś zarzuci mi rozważania filozoficzne i pouczanie ludzi którzy mają znacznie znacznie więcej doświadczenia życiowego. Hej Mości Państwo, wszyscy jesteśmy przyszłością tego narodu, znajdźmy coś co nas choć raz łączy a nie dzieli, a jeśli ma to być dla naszego skromnego grona: tabaka. Hejże ho, tabakiery w dłoń.
Reasumując.
Wilsons of Sharrow po raz kolejny stanął na wysokości zadania, stworzenie tabaki przywołującej tak wiele wspomnień i popychająca nas w stronę rozmyślań jest czymś czego nie da nam inna używka. Aromat cytrusowego gaju działa naprawdę, wrażenie biegania między tymi drzewami w tytułowym cytrusowym gaju, śmiech dzieci i cichy wiaterek za uszami, to coś co zna większość z nas z dzieciństwa, a to jest tabaka dzięki której mogą sobie odświeżyć. Wiadomo pamięć ma to do siebie że często zawodzi. Dajcie czas dla tej tabaki, nie zawiedzie was.
Panowie Bracia tabakiery w dłoń!

Lemon Grove dostałem w prezencie od kolegi GRZEe, za co serdecznie dziękuję. Jest to kolejna wariacja firmy WoS w nurcie SP. Tym razem postawiono na uwypuklenie akcentów cytrynowych nad tytoniowymi. Pomysł dobry, gorzej z wykonaniem. Tabaka jest przeraźliwie gorzka, mam wrażenie jakby cytrynę zmielono wraz ze skórką. Powiem szczerze, że oczekiwałem po tej tabace czegoś w rodzaju przepysznego Lemona Paula Gotarda, więc w pierwszej chwili byłem dość mocno zaskoczony, a nawet zawiedziony. Wraz z opróżnianiem zawartości puszki, zacząłem się do Lemon Grove przyzwyczajać i jednocześnie zaczęła mnie przekonywać do siebie. Było, nie było – to całkiem przyzwoity snuff, choć wytrawny i cierpki jak piołun. Tytoń jest suchy, drobno zmielony, bardzo jasny – jak na angielską tabakę przystało. Polecam, choć pierwsze wrażenie może być lekko odstraszające. Taka modernistyczna wariacja w dość klasycznym nurcie – niczym Tomasz Stańko, grający na trąbce etiudę Chopina.

No i mamy cytrynowy gaj od WOSa. Tabaka ta jak najbardziej przekonuje mnie do tabak cytrusowych, a na następny zakup wyznaczam sobie Gotarda i McChrystalsa cytrynowe..

Co więc tu mamy? Puszka WoSa, każdy wie, co zacz ona. A w środku lekko pylista, jasnobrązowa tabaka. Dość sucha, mocno zmielona.

A teraz niuch....Czuję cytrusy! Zapach, gdy obieram cytrynę! Smak skórki..Smak miąższu! Wszystko takie naturalne, więc co rusz sięgam po tycie szczypty :3...Nigdy nie będę mieć dość, a przynajmniej tak mi się wydaje. Wyczuwam słodkość, a po chwili kwaskowatość świeżej cytryny, delikatnie też czuć aromat limonki, ale to moje subiektywne zdanie.

Polecam tę tabakę wszystkim amatorom tabak, a zarazem owocówek! Cudo, nie tabaka. Warte swojej ceny...Naprawdę, warto mieć taką pełną puszeczkę u siebie :).

Ukochane moje angielskie tabaczki, ukochana “paleta” różnych aromatów, ukochany importer, który je sprowadził. Tym importerem jest CiT, więc jeśli spodobały wam się WoSy zadzwońcie (numer macie na tym małym pudełeczku) i podziękujcie za to, że w Polsce mamy te cuda.

A oto jedno z tych cudeniek: Lemon Grove (czyli tłumacząc na polski język: cytrynowy gaj). Można powiedzieć „Full egzotic name”, bo któż to wie o co tutaj chodzi. Sam nie wiedziałem. Piszą mi, że jakiś gaj cytrynowy...no wszystko ładnie, pięknie ale czemu nie zwykły Lemon chociażby? Odpowiedź jest prosta, kiedy szczypta w palce zostaje wzięta.

Poprosiłbym o jakąś grę na gitarze po grecku ażeby klimat w pełni poczuć. Co, nie ma? No cóż to może się obędę bez tego.

Do intensywnych aromatów się ta tabaka nie zalicza, ale ma ten swój klimat, ten klimat (jakbym to określił) śródziemnomorski. Czujemy się jakbyśmy nagle otworzyli tajemnicze drzwi i trafili....do cytrynowego sadu, pełnego tych właśnie drzewek. I (dosłownie) możemy je poczuć. Taki zapach cytrynki, liści, kory i co tam jeszcze mają drzewa. Ja osobiście poczułem jeszcze taką lekką kwaśność jaką to mają cytrynki.

A nim bramy do tego sadu się zamkną wraz z zanikiem aromatu
Podziękujmy naszemu importerowi, naszemu bratu.
Bo jakże jest miło tą jesienną porą
Delektować się cytrynką, liśćmi i korą.

Opakowanie tradycyjnie bardzo dobre i praktyczne, jeżeli chodzi o zażywanie z palców. I co najważniejsze szczelne i trzeba się namocować, aby otworzyć (nie wysypie się nam w kieszeni ;]). Smak jest orzeźwiający i czuć limonki/cytrynki polecam na poranek i nużące popołudnie. Mentolu tu nie ma w ogóle i sprawia to delektujemy się cytrusem w nosie. Godna polecenia tabaczka.

Napisze krótko i na temat ;]. Tabakierka - taka jak w każdym WoS'ie ładna, lecz nieporęczna. Co do zmielenia - bardzo mocno zmielona i bardzo, bardzo sucha. Po "mocniejszym" wciągnięciu wszystko leci do zatok i gardła. Co do aromatu - wyraźnie czuć limonkę, lecz aromat utrzymuje się dość krótko.

Tabakiera: tradycyjne WOSowskie, metalowe pudełeczko, z nalepką, ogólnie nie przyciąga uwagi, ale ładnie wygląda na półce. Największym minusem jest mała praktyczność, jeśli mamy pełne pudełko, to praktycznie przy każdym otwarciu będzie się wysypywała i trzeba będzie ją zbierać. Zmielenie: praktycznie nie ma zmielenia, tabaka to boski pył, suchutki, nie zbijający się w grudki. To lubię ... Smak: Oj... jak to określić, gdy czegoś nie da się określić. Intensywny zapach już od pierwszego otwarcia rozpościera się wszędzie, przytykam nos i wyczuwam znajome cytrynowe oranżadki w proszku. Nie czekając dłużej biorę szczyptę i wciągam do nosa. Ojejku jejku :D cóż to za wspaniałe przeżycie, aż żal było mi wycierać cieknący nos. Zdecydowanie najlepsza tabaka jaką zażywałem do tej pory. Polecam każdemu.