Black

Zuka Black dostępna jest jedynie w kilku miejscach w sieci i można ją zakupić za zawrotną sumę ~4,2€. Tak około 18 zł "licząc chłopskim rachunkiem" za 2 gramy tego specyfiku. Błogosławione niech będą dłonie, które wrzuciły ten niepozorny bullet do paczki z moim zamówieniem. Podobno jak już napisał Pastor ta tabaka ma wiekową recepturę, co wydaje się dziwne zważywszy ,że jest na rynku od dość niedawna. Więc Zuka Black ma za zadanie kusić wielbicieli tabak tradycyjnych jak i tych ,którzy garną się do gadżetów typu bullet jak muchy do miodu. Moim zdaniem producentowi się udało, stworzył malutkie arycdzieło, mam nadzieję ,że tabaka ta trafi kiedyś do polski i producent pójdzie po rozum do głowy, tj. zacznie sprzedawać tę tabakę np. w saszetkach, co obniży cenę.

Panie i Panowie- przedstawiam wam pierwszy funkcjonalny bullet tabaczny jaki trafił w moje ręce. Z tych od Dholakii praktycznie nie dało się zażywać jak z inhalatora, a chyba właśnie w takim celu zostało stworzone bullety. Na wstępie chciałbym zdementować plotkę jakoby bulletu Zuki nie dało się otworzyć- da się, jakiś anglojęzyczny tabaczarz wprowadził wszystkich w błąd. Tylko przy Zuce otwieranie jest utrudnione, ba niemożliwe jeśli chcemy zachować etykietkę, bowiem bullet otwiera się od dołu, wystarczy podważyć paznokciem z kilku stron denko, tylko szparki w bullecie do tego przeznaczone są zasłonięte przez ostrzeżenie o szkodliwości. Odkryłem ten sposób otwierania dzięki drugiej tabace z serii Zuka- Zuce Zee, która w moim przypadku nie posiada ostrzeżenia i można się dobrać do otwarcia. Bullety są chyba identyczne, więc jeśli komuś nie szkoda etykiety, to może ją zdjąć i otworzyć bullet do ponownego napełnienia. A sam bullet jest bardzo praktyczny, idealny gdy jesteśmy "przy ludziach" i nie chcemy prowokować niesłusznych komentarzy typu "Ćpaj, ćpaj, z mojej krwawicy się będziesz leczył". Sposób dozowania jest bardzo wygodny, wystarczy odwrócić bullet dnem do góry (strzałeczka także na dół) i popukać kilka razy w denko, następnie odwracając bullet dnem do dołu należy także zmienić ustawienie strzałeczki. W ten sposób w komorze z dozownikiem znajdzie się mała szczypta. Wystarczy wtedy przybliżyć nozdrze do otworu i leciutko pociągnąć. Leciutko- bo jest drobno mielona. Następnie powtórzyć czynność z drugą dziurką. Bardzo fajny gadget, w pełni praktyczny, ma wiele zalet. Wadą jest wielkie ostrzeżenie jakim zalepiona jest bez mała połowa bulletu no i to ,że bullet jest malutki, ja sam starałem się gospodarować oszczędnie, ale i tak malutko już zostało. Wyczytałem ,że taki 2 gramowy bullet to 60 tych "dawek", tych napełnień zbiorniczka z dziurką. Oczywiście można zażywać też w sposób tradycyjny, wtedy nie pociągamy z bulletu jak z inhalatora, tylko wysypujemy zawartość zbiorniczka na dłoń. No i ciężko się zorientować ile nam tabaki pozostało w środku, ale sam bullet jest dla mnie genialnym rozwiązaniem, ot tak dla urozmaicenia.

Poniższy filmik przedstawia jak zażywać Zukę z bulletu- nie radzę przybliżać nosa aż tak bardzo jak ten Pan- drobne zmielenie-pójdzie w gardło.

Edit: Znalazłem jeszcze instrukcję obrazkową.

Edit2: Usunąłem powyższe linki ze względu na regulamin, nie wolno zamieszczać linków do stron www.
Regulamin trzeba szanować. Przepraszam za niedopatrzenie.

Proszek jest drobno mielony, suchy, wsytępują większe jaśniejsze drobinki, jest rudawo-jasnobrązowy. Po przybliżeniu nosa leciutko pachnie tytoniem.

Bardzo ciężko zdefiniować aromat Zuki. Jest tu z pewnością leciutki menthol, ledwie powiew. Jest też ciekawy smaczny tytoń, taki jakby Dholakijski. Ale pierwszoplanową rolę gra tu nuta ziołowa, nie sposób określić jakie zioła się na nią składają, ale aromat jest REWELACYJNY. Nuta ziołowa jest stonowana, uspokaja i orzeźwia nie jest w żaden sposób nachalna, mentol jest obecny tylko na początku, potem szybko przemija. Jest w Zuce też nutka czegoś zbliżonego do anyżu, jednak to nie jest anyż, to chyba jakieś zioło o zbliżonym zapachu (może mamy w serwisie jakiegoś biologa specjalistę/ botanika ,który podpowie co to jest?). Być może są tu nawet jakieś kwiaty, ciężko powiedzieć. W każdym razie zapach Zuki przypomina herbatę rumiankową i herbatę lipową, bardzo ładny, kojący zapach.
POLECAM.

Zukę dostałem w prezencie od Michała (taganza), za co niniejszym dziękuję. Radość tym większa, że w Polsce tabaka jest praktycznie niedostępna. Zacznę jednak od uwagi krytycznej. Tabaka jest dostępna tylko i wyłącznie w 2 gramowych, akrylowych bulletach. Pomysł to zaiste dziwny – nie dość, że jest jej niewiele, to jeszcze nasypanie porządnej, dużej grudki jest praktycznie niemożliwe. Strasznie to męczące. Jeśli ktoś zażywa mało, sporadycznie, to owszem, może być z bulleta zadowolony, ale ja np. zużywam około 3-4 g tabaki dziennie, więc siłą rzeczy taka gramatura i ten rodzaj tabakiery są dla mnie absolutnie nie do przyjęcia. Ponadto, „nabój”, to opakowanie nieestetyczne, większą część nalepki zajmuje informacja o szkodliwości tabaki, tak że miejsca zostało już tylko na niewielki napis z nazwą używki. A już totalnie denerwującym jest fakt, że kompletnie nie widać ile jeszcze pozostało tabaki, a akrylowy pojemnik jest nieotwieralny (chyba, żeby go przepiłować), więc nie sposób „wyczyścić” tabakierkę do końca. Zuka, to tabaka, która zadebiutowała na rynku latem 2007 roku. Szerzej zaprezentowano ją w tym samym roku na festiwalu piwa Oktoberfest w Monachium, gdzie była testowana przez festiwalowych gości. Jak chwali się producent, jej receptura sięga końca XVII wieku, a Zuka była ponoć obecna w nosach żołnierzy wojny krymskiej (1853-56) i uczestników rewolucji francuskiej (1789-99). Smak tabaki jest nawet dobry: lekki, tytoniowy z niewielką domieszką mentolu i ciekawym, nienachlanym lecz wyraźnym, ziołowym akcentem w tle. Kompozycja aromatyczna jest surowa lecz przyjemna, przywodzi na myśl jakieś bardzo odległe czasy, czuć tradycję i specyficzny smaczek minionych wieków. Proszek jest jasnobrązowy, mielony po Pöschlowsku, wilgotny. Gdyby tabaka była sprzedawana w innych tabakierkach, pewnie byłbym jej entuzjastą – jest naprawdę godna uwagi. A tak, oceniam Zukę jako zmarnowaną szansę na dobry snuff. Szkoda!