Grając w LoLa zażyłam tabakę, żeby się przyjemniej grało. Parę godzin później musiałam skoczyć do sklepu. Wychodzę na klatkę schodową i... o jej! Jak tu ładnie pachnie! Ktoś coś gotuje? Perfumy? Shisha? Nie wiem. Kiedy wyszłam przed klatkę, zapach nasilił się. "Niee, to musi być gdzieś z zewnątrz"- pomyślałam. Zrobiłam zakupy, podczas których ten cudowny zapach wciąż mi towarzyszył. Mało brakowało, a zaczęłabym obwąchiwać innych klientów, chcąc sprawdzić czy może to któryś z nich tak cudownie wonieje. W klatce schodowej znów zaatakował mnie ten słodziutki aromat. Już całkowicie zbita z pantałyku weszłam z zakupami do kuchni i je rozpakowałam. Wtedy zauważyłam na stole male, dziesięciogramowe, białe, bernardowskie pudełeczko z Księżycem, na którym siedzi kobiecina w tradycyjnym niemieckim stroju*, częstując go tabaką. Wtedy wszystko stało się jasne. Tabaka beztytoniowa Magic Moments, to moim zdaniem genialna beztytoniówka. A dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że jest od Braci Bernard, więc musi być genialna, ponad to jej konsystencja, puszystej, białej, bajkowej chmurki sprawia, że zażycie każdej ilości jest nader przyjemne. Kiedy próbowałam Butterfly, miałam wrażenie, że wciągam bardzo niedokładnie zmielony cukier puder, Weiss od Poschla jest dobry, ale jak wywietrzeje, ponieważ cały urok tabaki zabija ten przeklęty Poschlowski mentol (co ciekawe, gdyby nie on, Poschlowka podstawka miałaby szansę zabłysnąć jako dobra, a nie popularna wśród gimnazjalistów. Wiem, że są ludzie dorośli, lubiący tę tabakę i szanuję to, ale prawdą jest, że najczęściej zażywają ją gimnazjaliści). W Magic Moments tego mentolu nie ma, co sprawia, że smak jest jeszcze bardziej intrygujący. Ten wyrób w pełni zasługuje na swoją nazwę, ponieważ dokładnie określa ona to, co się czuje, kiedy spędza się czas z nim. Smak jest harmonijny i tajemniczy. Góruje w nim truskawka, ale można wyczuć też inne owocowe i nieowocowe aromaty, takie jak figa, wanilia, śmietanka. Smakuje jak rąbek nieba, jak tęcza. Czyż nie marzyliście jako dzieci o skosztowaniu puszystej chmurki, tak jak Muminki? Otóż jestem całkowicie pewna, że tak właśnie smakują białe cumuluski zjadane w bajkach, przywodzi mi na myśl gęsty, biały dym z arabskiej melasy w shishy, smakuje jak wata cukrowa, o którą zawsze męczyłam rodzicielkę na festynach, przypomina dzieciństwo i obiecuje odkryć uroki dorosłego życia. Jestem przekonana, że Magic Moments white zachwyci każdy koneserski nos, ponieważ jest arcydziełem wśród tabak beztytoniowych. Brakuje mi słów, myśli, żeby ująć to, jaka ta tabaka jest doskonała, bo "doskonała" to zbyt przyziemne, urągające jej słowo. Przy Stoku Strawberry napisałam, że chcę go zjeść, tutaj jest jeszcze lepiej, bo mogę zamoczyć koniuszek języka w kupce tabaki i poczuć ten niesamowity smak w ustach i nosie jednocześnie! Spływ jest niewielki, a kiedy już się pojawi, jest baaardzo przyjemny, słodki, delikatny, puszysty. Aromat utrzymuje się chyba najdłużej ze wszystkich tabak, bo czułam go jeszcze po przebudzeniu, noc po zażyciu. Jeszcze nie próbowałam Magic Moments Black, ale przez zamknięte pudełko przebija się ten sam bajeczny zapach, a biorąc pod uwagę, że jest to schmalzler, na pewno będzie jeszcze cudowniejsza. Zapłaciłam za moje cudeńko 13 marnych polskich nowych złotych. Marnych, bo jest to śmieszna cena za kawałek nieba, zamknięty w tabakierce, choć z drugiej strony- niebiańska, bo przecież kupiłam ambrozję za jedyne 13 złotych! Gorąco polecam ten produkt każdemu, bo żaden szanujący się tabacznik nie powinien nie znać tego smaku.
* Usiadłam do recenzji o 4 nad ranem (wiem, że to dobra pora na sen, ale ciężko spać, kiedy mój mężczyzna chrapie tak głośno, że muszę trzymać kredens ;)) i do godziny 6:28 przetrzepywałam internet w trzech językach w poszukiwaniu informacji na temat stroju kobiety na Księżycu. Porównywałam tabakierkę z każdą kobietą w ludowym stroju, jaki znalazłam, dowiedziałam się też, że tradycyjnym strojem ludowym w Niemczech sa pełne, jędrne piersi (sądząc po przeważającej liczbie obrazków). Napisałam nawet e-maila do producenta, nie chcąc popełnić rażącego faux pas, ale ciężko spodziewać się odpowiedzi przed 5 rano. Skąd pośpiech w takim razie? Czułam wewnętrzną potrzebę podzielenia się moimi wrażeniami, zwłaszcza, że od pewnego czasu zbierałam się do napisania tej recenzji. Z moich poszukiwań wynika, iż jest to tradycyjny, ludowy niemiecki strój z 1920 roku, aczkolwiek mogę się mylić, bo internet nie zawsze mówi prawdę.
TOP25