Matses (Peru)

Pozwoliłem sobie przenieść Twoją wiadomość do odpowiedniego działu. Tym też sposobem weszliśmy z naszymi antropologicznymi dociekaniami w świat Ameryki Południowej – w świat najgorszy do rozeznania dla tabaczarzy, bo trudno doszukać, gdzie Indianie używają tabaki jako sproszkowanego tytoniu, sproszkowanego tytoniu z czymś, czy po prostu samego czegoś co może wydawać się tabaką, a tabaką nie jest. W sumie to nie kojarzę bym kiedykolwiek słyszał o pierwszym przypadku, o drugim czasami, a o trzecim non-stop. Dlatego temat Indian wolę zostawić sobie na późniejsze rozpatrywanie.

Oczywiście wielkie „dziękuję” za przypomnienie starym tabaczarzom (czy raczej dłużej obcującym z tabaką) tego filmiku i wdrążenie nowych (czy starych, którzy nie mieli okazji widzieć) w jego obejrzenie. W sumie jak teraz sobie spojrzałem po raz kolejny na fragment z tabaką, to strasznie zaciekawiła mnie „denica” do mielenia „tabaki”. Bardziej wygląda to na nabijanie prochu strzelniczego, niżeli tego o czym myślimy 🙂

Szkoda tylko, że Pan Cejrowski pominął kilka dla nas ważnych faktów, jak chociażby jak nazywa się „tabaka” w języku tychże Indian oraz że dodaje się do niej czegoś jeszcze. Otóż „tabaka” (bo w cudzysłowie należy mówić o mieszankach indiańskich) u Matses zwie się „Nu Nu”, a oprócz tytoniu (dokładniej mówiąc to jakaś odmiana nicotiana tabacum zwana „mapacho”), a dodawane jest do niego jakieś dzikie kakao. Możliwe, że kombinacja jest halucynogenna – mam odpowiedni tekst warty przetłumaczenia, ale najpierw zapytam autorów czy możemy… w sumie spojrzałem, że to Holendrów, a od nacjonalistów można brać za darmo 😛

Fakt, który snuje Pan Cejrowski, a propos zażywania by być lepszym myśliwym, to przypomina mi to to samo co u Indian Tukano, którzy zażywają tabakę z papryką – oczywiście wszystko w celach wyostrzenia węchu.