Ja tak się jeszcze wtrącę z tymi apokryfami. To nie do końca tak, że chrześcijanie kolegialnie odrzucili część ksiąg, która nie była zgodna z ich wiedzą o Jezusie. W momencie odrzucenia już nie żyli ludzie, którzy znali Jezusa osobiście. Ponadto są wspólnoty uznające zwierzchnictwo papieża, a które mają kilka ksiąg więcej i/lub kilka mniej. Ale to jest mało istotne.
Chyba nie na tym polega religia, aby prowadzić dywagacje czy świat został „rozdzielony” poprzez wybuch czy stworzony z niczego lub czy Bóg potrafi stworzyć rzecz tak ciężką, że jej nie podniesie. To jest dobre do ćwiczenia retoryki i do ćwiczenia formułowania argumentów. Kiedyś zastanawiano się ile diabłów zmieści się na główce od szpilki, a teraz szuka się dziury w całym i zastanawia czy dzieci Adama i Ewy współżyły ze sobą/z rodzicami.
Kolega Alaundo reprezentuje jakąś twardą przedsoborową doktrynę inkwizycyjną- „kto nie z nami, ten przeciw nam”, „..Bóg rozpozna swoich”. Husyci też byli heretykami i słusznie ich prześladowano? Bo chcieli liturgii w swoim języku i Najświętszego Sakramentu pod dwiema postaciami- chleba i wina?
Jednak zgadzam się z kolegą Alaundo, że nie można stawiać znaku równości pomiędzy religiami, zwłaszcza gdy konkretne religie dzielą różnice kardynalne. Zwłaszcza jeśli chodzi o religie na terenach „walk kultur”.