Ponad to pozostaje doszukanie sobie lat działalności każdej z wytwórni tabaki i ogłoszeń prasowych, żeby zapoznać się z asortymentem jaki dany producent oferował. Dokładne statystyki o ilości produkowanych wyrobów, czy innych rzeczach, to raczej przekopywanie archiwów państwowych i sklejanie grosza do grosza. Prędzej znajdziesz tekst o przemyśle tytoniowym ogólnie w Bydgoszczy, niż pięknie złożone teksty o konkretnym producencie tabaki.
I tak piękna sprawa odnaleźć chociaż te parę nazwisk i cieszyć się faktem, że właśnie „w moim mieście było tylu producentów tabaki”. Miłym atrybutem jest także posiadanie starych reklam (dla Bydgoszczy mam pięć, z czego trzy były Rosenberga – ukłon dla Jelcyna za te cuda). Jak się jeszcze bardziej poszczęści (jak mi z Poznaniem), to może znajdziesz stare fotografie czy pocztówki, na których widać gmach fabryki czy sklepu firmowego.
Edit:
A że grosz do grosza, to wiadomo, że firmę Rosenberga przed I wojną światową wykupił Goldfarb.