TOP25Lucciola
Tabaka knajpiano-barowa. Portowa dzielnica, podły, nadmorski szynk, godzina 23.30, przy barze kręci się towarzystwo, któremu lepiej nie spoglądać głęboko w oczy, w szklaneczkach gdzieniegdzie niedopite wino, na stołach tu i ówdzie, pomiędzy porozlewanymi jeziorami taniej wódki, leniwie tańczą półnagie kurwy, powietrze przenika zawiesisty, siwy dym tuzinów papierosów, pijany pianista gubi akordy, jeszcze chwila i stanie się coś niedobrego, atmosfera niebezpiecznie gęstnieje... Ja nigdy w takim miejscu nie byłem, może dlatego jeszcze mnie nosi ta ziemia, lecz taki mniej więcej obraz pojawił się w moim umyśle po zażyciu tej tabaki. Tabakierkę Lotzbecka mógłby z lubością w kieszeni płaszcza nosić radca kryminalny Eberhard Mock, Grzesiuk też by nie pogardził. Trudno mi opisać smak, użyty mentol jest tak chemicznie obleśny, że przebija nawet bratniego zielonego Chapmana. Sam tytoń (prawdopodobnie wirginia) również nie jest najwyższych lotów. Tabaka ma kolor brązowy, moc, zmielenie i wilgotność - średnie (mniej więcej takie, jak we wspomnianym Chapmanie - to bardzo podobne tabaki). Tabakiera jest kompozycyjnie nieudana, z wyjątkowo idiotycznym, złoconym emblematem - nie mogę dociec, co takiego miałaby przekazywać głowa jelenia z rozłożystym porożem, w środku którego umieszczono postać, układającą palce w znak "V". Zakup oczywiście odradzam, no chyba że ktoś lubi takie klimaty - "Portowa dzielnica, wszystko ma słony smak, słone włosy, słona skóra, słony wiatr..."