Jubiläums Snuff

Cz. 1 Czyli trochę ględzenia nie na temat... ;)

Pewnego słonecznego dnia wpadłem na pomysł, by wyrwać się na chwilkę do Gdańska. Miało się to odbyć w celu zakupu pewnej tabaki, o której do dzisiaj zapomnieć nie mogę. Dołączyły do tego ostatnio niesprzyjające mi życiowe chwile, więc ku pokrzepieniu serc i polepszeniu humoru spakowałem się i ruszyłem w stronę dworca pewnej firmy przewozowej (oj nie... PKS'em nie jeżdżę już bardzo długo).
Jakie było moje zdziwienie, kiedy na przystanek podjechał nowiuśki Mercedes. Pierwszy raz jadąc autobusem czułem się, jak bym podróżował limuzyną. W środku czysto, regulowane fotele, klimatyzacja, nawiewy, czerwona tapicerka i tegoż samego koloru zasłony okienne (zasłony z prawdziwego zdarzenia- nie jakieś skąpe firanki). Również sama podróż była bardzo hmm... ekscytująca. Na liczniku cały czas widniało magiczne 100 km/h. Tym samym w Gdańsku byłem 20 minut szybciej niż to rozkład przewidywał... ale co tam ;)
Po przybyciu od razu więc skierowałem się na gdański dworzec PKP. Jest tam mój najbardziej przeze mnie ulubiony sklep w Trójmieście... Gdański Salon Fajki ;) Miejsce bardzo stylowe i klimatyczne. Wchodzimy do środka i czujemy niesamowitą woń unoszącą się w powietrzu. Od razu rzucam okiem na półkę z różnego rodzaju tabakami i... niestety nie ma mojej ukochanej :( No ale cóż, coś trzeba przecież kupić. Półkę przeglądałem około 15 minut, aż w końcu dostrzegłem ciekawą tabakierę. Przyjrzałem się i co widzę? BERNARD! Rzucam więc pani za ladą 12 zł i uciekam. Za pierwszym razem gdy zażyłem ową bernardowską tabakę wrażenia miałem co najmniej dziwne i nietypowe. Oczywiście nie w negatywnym tego słowa znaczeniu. Bliżej mogłem się już jej przyjrzeć tylko w domowym zaciszu przy kieliszku miodowego trójniaka ;)

Cz. 2 Czyli już bardziej we właściwym kierunku.

Pierwsze wrażenie? Tabakiera bardzo oryginalna. Nie powiedziałbym, że jest ona skąpa. Bardziej pasowałoby mi tu określenie hmm... oszczędna! Na froncie widnieje bardzo ładna etykieta, na której widnieją napisy "275 Jahre BERNARD Jubilaums Snuff". Etykieta w moim egzemplarzu umieszczona bardzo dokładnie. Są to co prawda bardzo drobne rzeczy, jednak mi osobiście kojarzą się one z solidnym wykonaniem i równie solidnym podejściem do klienta!
Ok. Nacieszyłem oko, czas zabrać się za "oględziny z zewnątrz tego, co wewnątrz". Patent z otwieraniem tabakiery niesamowity! Pierwszy raz mam z czymś takim do czynienia. Jest to w moim przypadku bardzo praktyczne. Wielkość otworu można sobie dowolnie uregulować, tym samym także Ilość tabaki którą chcemy skosztować. Odsuwam więc magiczny suwak i przybliżam tabakierę do nosa. Co czuję? Jest to kilka rzeczy, jednak składają się one w jedną wspaniałą całość. Pierwszą rzeczą przy mocniejszym zaciągnięciu powietrza jest niewątpliwie kamfora. Jest to bardzo przyjemne doznanie. Przez cały układ oddechowy przewija mi się lekki "chłodek". Dalej wyczuwam coś jakby słodkiego, ale i lekko słonawego jednocześnie. Taka dobra palona czekolada. Nigdy wcześniej nie miałem styczności z bernardowską "wędzonką", o której wiele czytałem, więc domniemam iż o to najprawdopodobniej chodzi. Wyczuwam tam także coś, co kojarzy mi się ze śliwką. Ale jest najprawdopodobniej tylko moje skojarzenie. Mimo tego bardzo ładny aromat. A wszystko to odbywa się na planie dobrego rasowego tytoniu. Na prawdę coś przepięknego.

Cz. 3. "Chcemë le so zażëc".

Tę część piszę na żywo. Na żywo w sensie takim, że właśnie dla potrzeby recenzji zażywam w tym momencie właśnie ;) Będę więc dokładnie opisywał moje aktualne odczucia.
Sypię sobie szczyptę na anatomiczną tabakierę, "ładunek" ląduje w nosie i... aaaaaaaaaaa !
Dostaję solidnie po nosie czymś podobnym do mentolu. Jest to owa kamfora, o której wspominałem wcześniej. Bardzo fajne uczucie. Jest to taki swojego rodzaju "oprzytomniacz". Minęła chwila i owy zapach odchodzi na tył. W tej chwili na pierwszy plan pomalutku przebija się coś słodkawego. Lekko kręci w nosie, ale na kichanie zabrać się nie może... W tej chwili ani trochę nie czuję tej śliwki, o której pisałem przy wstępnym wąchaniu. W obecnej chwili wyczuwam bardzo ładny i aromatyczny tytoń.
Taki słodziutki lekko podwędzony smaczny tytoń. Na prawdę boskie uczucie. Nie jest on jednocześnie taki nachalny, wręcz przeciwnie bardzo delikatny. Pozwólcie, że oddam się chwilowo takiej tabaczanej ekstazie ;)

Cz. 4. Czyli tradycyjnie podsumowanie.

Cóż mogę dodać? Chyba nic. W tej tabace właśnie odkryłem to, czego najbardziej brakowało mi w popularnych wyrobach firmy Pöschl. Mianowicie tego konkretnego smaku dobrego tytoniu w towarzystwie miłych słodkich akcentów. Na prawdę zażywając ją czujemy ten powiew tradycji i zaangażowanie, którego podejmują się pracownicy tej wytwórni przy komponowaniu tego wspaniałego specyfiki. Inaczej nie potrafię tego nazwać!

Tabaka ta skłoniła mnie, do większego zainteresowania w kierunku tej wytwórni. I tym samym jadą do mnie Amostrinha i Brasil Feinst ;) Szkoda że najwyższa ocena to 5... bo z pewnością i czystym sumieniem dał bym jej więcej.
A ja tym czasem zażyję sobie ponownie sobie tego cudownego proszku i wygodnie się rozsiądę zapijając równie smaczny miód pitny ;)

Bernard Schnupftabak GmbH firma, której korzenie istnienia sięgają roku 1733 kiedy to Johann Nikolaus Bernard znalazł idealne miejsce na stworzenie swojej fabryki. Kilka lat później Johann Heinrich brat Nikolausa dołączył do interesu zapisując tym samym swoje inicjały do tabaczanej historii. Niektóre tabaki braci Bernard przetrwały do dziś, tak też jest z tą, przez moją osobę w tym momencie opisywaną. Została wypuszczona na rynek w roku 1993 aby uczcić 260 rocznicę życia "Bernarda". Jasno brązowa o konsystencji cukru pudru tabaka zamknięta w bardzo ładną, czarną a zarazem standardową dla Bernardów tabakierę. Jedyną różnicą jest suwak odbiegający kolorem od reszty czarnych tabakier Bernarda, jest brązowy. Z przodu widnieje piękna złota naklejka wzbogacona o czarne akcenty. Na naklejce widnieje nazwa firmy jak i produktu co nie jest żadną nowością, lecz jest jeszcze coś a mianowicie liczba, która jest informacją na temat okresu czasu jaki firma przeżyła do dziś. W roku 1993 była to liczba 260, aktualnie na tabakierkach widnieje 275, ponieważ w roku 2008 została wydana kolejna Jubileuszowa edycja tego produktu. Jest to wyjście naprzeciw z otwartymi rękoma wszystkim tabacznikom - miłośnikom tabak Bernarda. Bernard Jubilaums jak sama nazwa wskazuje miała być tabaką jubileuszową, która mogłaby w pełni oddawać to nad czym wiele lat pracowali słynni bracia. Zastanówmy się czy tak się stało, otóż jak wiemy Bernard słynny był z produkcji schmalzlerów, których aromaty były połówką jabłka tabaczanej całości, której drugą połową były tabaczane produkty z dodatkiem mentolu. Jubilaums jest czymś innym niż zwykły schmalzler, posiada trochę inną konsystencję i produkowany jest inną metodą niż jego bracia. Posiada barwę nieco jaśniejsza od pozostałych, kleistość oraz tendencja do zbijania się w twarde grudy zgubiła się gdzieś w trakcie produkcji, przypomina cukier puder niż tradycyjnego bernardowskiego schmalzlera, ale przejdźmy do sprawy dla tabaczarza najważniejszej czyli aromatu. Uchylając okienko trzymające tabakę w ryzach tabakierki od razu odczuwamy lekko wędzony schmalzlerowski zapach, jest on jednak nieco lżejszy niż ten z Aechta czy Brasil Doppelt. Razem z nim czuć także dość mocną nutę kamfory, która po dłuższym niuchnięciu tabaki z tabakierki pozostaje na pierwszym miejscu, najdłużej. Sam moment zażycia tabaki z ręki jest przełomowy, odczuwamy coś innego niż dawał nam wcześniej schmalzler Bernarda. Lekko wędzona woń z dodatkiem gorzkiej mięty i kamfory plus dodatek, a mianowicie mentol, który długo utrzymuje się w nosie nie zakłócając jednocześnie intensywności bratnich aromatów. Aromat potrafi utrzymywać się pół godziny, mrożąca nos oraz gardło świeżość trwa nieco dłużej a tabaka dalej odświeża nawet gdy opróżni się nos. Jako fan schmalzlerów uważam, że tradycyjna tabaka nie powinna zawierać w sobie tego chłodzącego efektu, ale w przypadku tej jestem zdumiony. Świetna kompozycja, bardzo dobre standardowe opakowanie, tabaka idealnie nadająca się do uwiecznienia ważnej daty w historii tabaki. Wydaje mi się, że trafi w gust wszystkich tabaczarzy. Podczas wciągania tej tabaki można poczuć się niczym szlachcic wchodzący do swej ceglanej piwniczki, w której przechowuje swoje tabaczane rarytasy. Natchniony tą myślną uwieczniłem jubileuszową tabakę Bernarda na zdjęciu: http://img260.imageshack.us/img260/729/dsc02495q.jpg

Tabaka dosyć drobno zmielona jak na produkty Bernarda i dosyć "oleista". Aromatem przewodnim tej tabaki jest kamfora i zielona mięta. Aromat ten jest bardzo udanym połączeniem, a "dymny" posmak jest w tej tabace prawie niewyczuwalny. Tabaka ta jest praktycznie niewietrzejąca!!! Przez bardzo długi czas jej aromat jest niezmienny!!! I po zażyciu też utrzymuje się bardzo długo. Polecam.